Przydomek Titi, jest wychowankiem słynnej szkółki piłkarskiej w Clairefontaine, skąd przeszedł do pierwszoligowego klubu francuskiego AS Monaco. Tam jego menedżerem był Arsène Wenger, który dał Henry'emu szansę debiutu w wieku zaledwie 17 lat. Początkowo piłkarz grał na skrzydle, dopiero później został przesunięty do ataku.

W reprezentacji Francji Henry zadebiutował w październiku 1997 w meczu przeciwko RPA. Rok później brał udział w zdobyciu przez Francję Mistrzostwa Świata, strzelając na turnieju trzy bramki. Tyle samo goli zdobył na Euro 2000, gdzie Francja również zdobyła tytuł mistrzowski.

Po wspaniałym występie na turnieju we Francji Henry przeniósł się do Juventusu Turyn. Włoski klub kupił napastnika w styczniu 1999 za kwotę 14 milionów funtów. Tam jednak piłkarz został ustawiony na skrzydle, w dodatku powszechny we Włoszech nacisk na grę obronną ograniczał talent napastnika, który przez kilka miesięcy zdobył tylko trzy bramki. Już w sierpniu 1999 Juventus odsprzedał więc Francuza londyńskiemu Arsenalowi za kwotę 10,5 milionów funtów. W stolicy Anglii Henry znów spotkał się ze swoim pierwszym zawodowym trenerem – Wengerem. Szybko stał się nie tylko czołowym napastnikiem ligi angielskiej, ale i jednym z najlepszych piłkarzy świata. Z Kanonierami zdobył też dwukrotnie mistrzostwo Anglii i dwa razy wygrał Puchar Anglii.

Choć nominalnie Henry jest wysuniętym napastnikiem, jego wszechstronność sprawia, że równie często zajmuje się kreowaniem gry, dogrywaniem do partnerów, a nawet bierze aktywny udział w grze destrukcyjnej. Znany jest szczególnie ze swojej szybkości, precyzji podań i strzałów oraz opanowaniu w sytuacjach podbramkowych. Słynie też ze świetnie wykonywanych rzutów wolnych (często wykorzystuje chaos w drużynie przeciwnika, oddając strzał zanim rywale zdążą ustawić mur).

Dwukrotnie (2003 i 2004) był drugi w konkursie FIFA na Piłkarza Roku.